Hoog boven de zee wappert trots de driekleur van Dickyland. Een symbool van vrijheid, onafhankelijkheid en nationale trots. De grote D staat voor het koninkrijk én zijn stichter, koning Dicky.
De Dickys kwamen niet zomaar naar het eiland. Ze verlieten hun thuisland uit onvrede, op zoek naar rust, vrijheid en een plek waar ze eindelijk zichzelf konden zijn. Met hun trotse bakkebaarden, sterke wil en afkeer van bemoeienis bouwden zij hier een nieuw bestaan op
Hoog op zijn gouden troon zetelt Zijne Majesteit Koning Dicky de Grote. Stichter, alleenheerser en het onbetwiste middelpunt van het machtige Dickydom. Zijn woord is wet, zijn wil is heilig en zijn gelijk staat grondwettelijk vast. Ministers zijn overbodig, verkiezingen tijdverspilling en oppositie een vorm van majesteitsschennis.
Alle teksten, afbeeldingen en koninklijke wijsheden op deze website zijn eigendom van koning Dicky. Ongeoorloofd kopiëren wordt bestraft met openbare onthoofding op het Dickyplein. We houden je in de gaten
Er was een tijd dat Dicky nog gewoon in Nederland woonde. Maar na jarenlang aanzien hoe het land steeds verder afgleed, was voor hem de maat vol.
Waar anderen bleven klagen, besloot Dicky daadwerkelijk iets te ondernemen. Hij verlangde naar vrijheid, onafhankelijkheid en vooral een plek waar hij zijn eigen regels kon bepalen.
Wie denkt dat het leven op een tropisch eiland alleen bestaat uit zon, zee en ontspanning, heeft het goed mis. Op Dickyland is namelijk altijd wel iets aan de hand.
De wereld wordt langzaam maar zeker overgenomen door de Zadrannetjes. Deze angstaanjagende, zwaar behaarde wezens duiken overal op en laten een spoor van chaos en vernieling achter. Ook het vredige koninkrijk Dickyland bleef niet gespaard. De Zadrannetjes hadden hun zinnen gezet op het eiland en deden een brutale poging om ook Dickyland te annexeren.
Dickyland wordt opgeschrikt door een reeks brutale inbraken. Overal verdwijnen bankpasjes en niemand lijkt nog veilig te zijn. De onrust onder de bevolking groeit met de dag. Maar wanneer de politie een onderzoek instelt, volgt een schokkende ontdekking: de dader blijkt onzichtbaar te zijn!
Dickyland wordt geteisterd door een gevaarlijk en besmettelijk virus. De normaal zo levendige straten zijn uitgestorven en overal lopen de Dicky's met mondkapjes rond. De angst zit er goed in! Terwijl het virus zich verder verspreidt en de onrust onder de bevolking toeneemt, probeert Bea uit alle macht vaccinaties voor de inwoners te regelen. Maar dat blijkt een stuk ingewikkelder dan gedacht.
Lees de woorden, bevelen en mededelingen van Koning Dicky over het eiland, het paleis en alles wat er in het rijk gebeurt.
Koninklijke column Waar is het grote Ajax gebleven? Koning Dicky reist naar Nederland voor zijn jeugdliefde, maar keert onthutst terug naar Dickyland. Afgelopen week…
Open de koninklijke brief.dicky-column-page{ width:100%; padding:28px 18px 44px; background:transparent; font-family:Georgia,"Times New Roman",serif; color:#000000; }
.dicky-column-wrap{ max-width:1180px; margin:0 auto; }
.dicky-column-top{ display:flex; align-items:stretch; gap:34px; margin-bottom:28px; }
.dicky-column-photo{ flex:0 0 360px; }
.dicky-column-photo img{ width:100%; height:100%; min-height:460px; object-fit:cover; display:block; border-radius:10px; }
.dicky-column-head{ flex:1 1 auto; min-width:0; display:flex; flex-direction:column; justify-content:space-between; min-height:460px; }
.dicky-column-kicker{ margin:0 0 10px; font-family:Arial,Helvetica,sans-serif; font-size:13px; font-weight:700; letter-spacing:.18em; text-transform:uppercase; color:#1f73d8; }
.dicky-column-title{ margin:0 0 14px; font-size:clamp(36px,5.8vw,74px); line-height:1; color:#1f73d8; font-weight:700; }
.dicky-column-sub{ margin:0 0 18px; max-width:760px; font-size:22px; line-height:1.7; color:#000000; font-style:italic; }
.dicky-column-introfill{ margin:0; font-size:19px; line-height:1.9; color:#000000; }
.dicky-column-meta{ margin:0 0 28px; padding:14px 0; border-top:1px solid rgba(31,115,216,.24); border-bottom:1px solid rgba(31,115,216,.24); font-family:Arial,Helvetica,sans-serif; font-size:14px; letter-spacing:.05em; color:#000000; display:flex; justify-content:space-between; gap:20px; flex-wrap:wrap; }
.dicky-column-quote{ margin:0 0 34px; padding-left:22px; border-left:4px solid #1f73d8; font-size:28px; line-height:1.65; color:#1f73d8; font-style:italic; }
.dicky-column-article{ column-count:2; column-gap:58px; column-rule:1px solid rgba(31,115,216,.14); }
.dicky-column-article p{ margin:0 0 24px; font-size:22px; line-height:1.95; color:#000000; text-align:justify; }
.dicky-column-article p:first-child::first-letter{ float:left; font-size:92px; line-height:.82; padding-right:12px; padding-top:8px; color:#1f73d8; font-weight:700; }
.dicky-column-midtitle{ column-span:all; margin:8px 0 20px; font-size:28px; line-height:1.2; color:#1f73d8; font-weight:700; }
.dicky-column-end{ margin-top:28px; padding-top:16px; border-top:1px solid rgba(31,115,216,.16); font-family:Arial,Helvetica,sans-serif; font-size:14px; color:#000000; text-align:center; }
@media (max-width:980px){ .dicky-column-top{ flex-direction:column; gap:20px; }
.dicky-column-photo{ flex:none; width:100%; }
.dicky-column-photo img{ min-height:auto; height:auto; max-height:520px; }
.dicky-column-head{ min-height:auto; display:block; }
.dicky-column-article{ column-count:1; column-gap:0; column-rule:none; } }
@media (max-width:640px){ .dicky-column-page{ padding:18px 12px 34px; }
.dicky-column-title{ font-size:40px; line-height:1.05; }
.dicky-column-sub{ font-size:18px; line-height:1.65; }
.dicky-column-introfill{ font-size:17px; line-height:1.8; }
.dicky-column-quote{ font-size:21px; line-height:1.6; padding-left:16px; margin-bottom:24px; }
.dicky-column-article p{ font-size:18px; line-height:1.82; text-align:left; }
.dicky-column-article p:first-child::first-letter{ font-size:68px; padding-right:8px; padding-top:5px; }
.dicky-column-midtitle{ font-size:24px; } }
Koninklijke column
Koning Dicky reist naar Nederland voor zijn jeugdliefde, maar keert onthutst terug naar Dickyland.
Afgelopen week reisde ik persoonlijk naar Nederland. Niet voor staatszaken, maar voor iets dat diep in mijn hart zit. Ajax. De club van glorie, durf en wereldfaam. Wat ik aantrof, deed pijn aan mijn koninklijke ziel.
Van jongs af aan draag ik Ajax in mijn hart. De club die bewees dat een klein land groot kon zijn. Een voetbalclub uit Nederland die de hele wereld liet buigen. Niet één keer, maar meerdere keren. Dat was geen toeval, dat was klasse.
Ajax speelde ooit voetbal dat zijn tijd ver vooruit was. Aanvallend, technisch, tactisch verfijnd. Posities wisselden, spelers dachten sneller dan de tegenstander kon lopen. Terwijl elders nog achter de bal werd gerend, dacht Ajax al drie zetten verder.
Omdat FC Dickyland het uitstekend doet in de competitie, besloot ik mijn selectie te belonen met een teamuitje. Wij gingen gezamenlijk naar het grote Ajax. Bij aankomst zagen wij prachtige standbeeld van Johan Cruijff. Mijn spelers waren direct onder de indruk.
Vol verwachting namen wij plaats. Het stadion ademde geschiedenis. Men voelde dat hier ooit grootse dingen waren gebeurd. Toen klonk het eerste fluitsignaal.
En wat wij toen zagen, tart elke beschrijving. Onbekende spelers liepen rond alsof zij elkaar die ochtend voor het eerst hadden ontmoet. Een pass over vijf meter bleek al ingewikkeld. Het tempo lag lager dan FC Zadran.
Zelfs FC Zadran zou zich schamen voor dit niveau. Waar vroeger combinaties werden gesmeed als goudwerk, zag ik nu misverstanden, paniek en ballen die zonder reden het publiek in verdwenen.
In de rust heb ik een koninklijk besluit genomen. Wij zijn opgestaan en vertrokken. Mijn spelers gedesoriënteerd, ikzelf aangeslagen. In de bus terug naar Dickyland sprak niemand nog een woord.
Daarom stel ik een oprechte vraag aan Nederland. Wat is er met Ajax gebeurd? Waar is het lef, de trots en de klasse gebleven? Ajax hoort niet middelmatig te zijn. Ajax hoort Nederland trots te maken.
Koninklijke column Mijn collega stond daar alleen Koning Dicky over gezag, uitstraling en het pijnlijke moment waarop een vorst sprak tegen leegte. Vanuit mijn…
Open de koninklijke brief.dicky-column-page { width: 100%; padding: 28px 18px 44px; background: transparent; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; color: #000000; }
.dicky-column-wrap { max-width: 1180px; margin: 0 auto; }
.dicky-column-top { display: flex; align-items: stretch; gap: 34px; margin-bottom: 28px; }
.dicky-column-photo { flex: 0 0 360px; }
.dicky-column-photo img { width: 100%; height: 100%; min-height: 460px; object-fit: cover; display: block; border-radius: 10px; }
.dicky-column-head { flex: 1 1 auto; min-width: 0; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between; min-height: 460px; }
.dicky-column-kicker { margin: 0 0 10px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; font-weight: 700; letter-spacing: 0.18em; text-transform: uppercase; color: #1f73d8; }
.dicky-column-title { margin: 0 0 14px; font-size: clamp(36px, 5.8vw, 74px); line-height: 1; color: #1f73d8; font-weight: 700; }
.dicky-column-sub { margin: 0 0 18px; max-width: 760px; font-size: 22px; line-height: 1.7; color: #000000; font-style: italic; }
.dicky-column-introfill { margin: 0; font-size: 19px; line-height: 1.9; color: #000000; }
.dicky-column-meta { margin: 0 0 28px; padding: 14px 0; border-top: 1px solid rgba(31,115,216,0.24); border-bottom: 1px solid rgba(31,115,216,0.24); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; letter-spacing: 0.05em; color: #000000; display: flex; justify-content: space-between; gap: 20px; flex-wrap: wrap; }
.dicky-column-quote { margin: 0 0 34px; padding-left: 22px; border-left: 4px solid #1f73d8; font-size: 28px; line-height: 1.65; color: #1f73d8; font-style: italic; }
.dicky-column-article { column-count: 2; column-gap: 58px; column-rule: 1px solid rgba(31,115,216,0.14); }
.dicky-column-article p { margin: 0 0 24px; font-size: 22px; line-height: 1.95; color: #000000; text-align: justify; }
.dicky-column-article p:first-child::first-letter { float: left; font-size: 92px; line-height: 0.82; padding-right: 12px; padding-top: 8px; color: #1f73d8; font-weight: 700; }
.dicky-column-midtitle { column-span: all; margin: 8px 0 20px; font-size: 28px; line-height: 1.2; color: #1f73d8; font-weight: 700; }
.dicky-column-end { margin-top: 28px; padding-top: 16px; border-top: 1px solid rgba(31,115,216,0.16); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; color: #000000; text-align: center; }
@media (max-width: 980px) { .dicky-column-top { flex-direction: column; gap: 20px; }
.dicky-column-photo { flex: none; width: 100%; }
.dicky-column-photo img { min-height: auto; height: auto; max-height: 520px; }
.dicky-column-head { min-height: auto; display: block; }
.dicky-column-article { column-count: 1; column-gap: 0; column-rule: none; } }
@media (max-width: 640px) { .dicky-column-page { padding: 18px 12px 34px; }
.dicky-column-title { font-size: 40px; line-height: 1.05; }
.dicky-column-sub { font-size: 18px; line-height: 1.65; }
.dicky-column-introfill { font-size: 17px; line-height: 1.8; }
.dicky-column-quote { font-size: 21px; line-height: 1.6; padding-left: 16px; margin-bottom: 24px; }
.dicky-column-article p { font-size: 18px; line-height: 1.82; text-align: left; }
.dicky-column-article p:first-child::first-letter { font-size: 68px; padding-right: 8px; padding-top: 5px; }
.dicky-column-midtitle { font-size: 24px; } }
Koninklijke column
Koning Dicky over gezag, uitstraling en het pijnlijke moment waarop een vorst sprak tegen leegte.
Vanuit mijn schrijfkamer in Dickyland keek ik naar de beelden uit Amerika. Daar stond mijn collega Willem Alexander op een leeg plein te spreken. Geen menigte, geen warmte, geen koninklijke grootsheid. Alleen stilte en ongemak.
Met stijgende verbazing heb ik de beelden uit Amerika bekeken. Daar stond mijn collega Willem Alexander op een leeg plein een toespraak te houden alsof hij een vergeten gids was bij een gesloten monument. Geen publiek, geen beweging, geen waardigheid. Alleen ruimte en een vorst die dacht dat dit een groot moment was.
Alsof het tafereel nog niet ongemakkelijk genoeg was, begonnen tijdens zijn woorden ook nog eens de kerkklokken luid te slaan. Een duidelijk signaal dat het moment voorbij was, of misschien nooit had moeten beginnen. Toch sprak hij onverstoorbaar verder.
Dat is geen kracht. Dat is het missen van gevoel voor timing en omgeving. Een echte koning weet wanneer hij spreekt, waar hij spreekt en vooral voor wie hij spreekt. Leiderschap vraagt meer dan een microfoon en ingestudeerde zinnen.
Wanneer ik een toespraak houd in Dickyland, doe ik dat voor mijn volk. Voor burgers die luisteren, leven en betrokken zijn. Niet voor een leeg pleintje waar zelfs de duiven al zijn vertrokken. Een vorst zonder volk is slechts een man met een titel.
Koningschap draait niet om protocollen, lintjes en nette teksten op papier. Het draait om uitstraling, natuurlijk gezag en verbondenheid met de mensen. Wie op een verlaten plein blijft doorpraten terwijl de klokken hem overstemmen, begrijpt het ambt niet.
Mijn collega heeft opnieuw laten zien dat een kroon dragen iets anders is dan een koning zijn. Nederland verdient meer dan een voorstelling zonder publiek.
Koninklijke column Wie wordt er nou gediscrimineerd? Koning Dicky schrijft over tradities, nationale trots en een samenleving die volgens hem steeds verder van haar…
Open de koninklijke brief.dicky-column-page { width: 100%; padding: 28px 18px 44px; background: transparent; font-family: Georgia, "Times New Roman", serif; color: #000000; }
.dicky-column-wrap { max-width: 1180px; margin: 0 auto; }
.dicky-column-top { display: flex; align-items: stretch; gap: 34px; margin-bottom: 28px; }
.dicky-column-photo { flex: 0 0 360px; }
.dicky-column-photo img { width: 100%; height: 100%; min-height: 460px; object-fit: cover; display: block; border-radius: 10px; }
.dicky-column-head { flex: 1 1 auto; min-width: 0; display: flex; flex-direction: column; justify-content: space-between; min-height: 460px; }
.dicky-column-head-top { display: block; }
.dicky-column-kicker { margin: 0 0 10px; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 13px; font-weight: 700; letter-spacing: 0.18em; text-transform: uppercase; color: #1f73d8; }
.dicky-column-title { margin: 0 0 14px; font-size: clamp(36px, 5.8vw, 74px); line-height: 1; color: #1f73d8; font-weight: 700; }
.dicky-column-sub { margin: 0 0 18px; max-width: 760px; font-size: 22px; line-height: 1.7; color: #000000; font-style: italic; }
.dicky-column-introfill { margin: 0; font-size: 19px; line-height: 1.9; color: #000000; }
.dicky-column-meta { margin: 0 0 28px; padding: 14px 0; border-top: 1px solid rgba(31, 115, 216, 0.24); border-bottom: 1px solid rgba(31, 115, 216, 0.24); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; letter-spacing: 0.05em; color: #000000; display: flex; justify-content: space-between; gap: 20px; flex-wrap: wrap; }
.dicky-column-quote { margin: 0 0 34px; padding-left: 22px; border-left: 4px solid #1f73d8; font-size: 28px; line-height: 1.65; color: #1f73d8; font-style: italic; }
.dicky-column-article { column-count: 2; column-gap: 58px; column-rule: 1px solid rgba(31, 115, 216, 0.14); }
.dicky-column-article p { margin: 0 0 24px; font-size: 22px; line-height: 1.95; color: #000000; text-align: justify; }
.dicky-column-article p:first-child::first-letter { float: left; font-size: 92px; line-height: 0.82; padding-right: 12px; padding-top: 8px; color: #1f73d8; font-weight: 700; }
.dicky-column-midtitle { column-span: all; margin: 8px 0 20px; font-size: 28px; line-height: 1.2; color: #1f73d8; font-weight: 700; }
.dicky-column-end { margin-top: 28px; padding-top: 16px; border-top: 1px solid rgba(31, 115, 216, 0.16); font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; color: #000000; text-align: center; }
@media (max-width: 980px) { .dicky-column-top { flex-direction: column; gap: 20px; }
.dicky-column-photo { flex: none; width: 100%; max-width: 100%; }
.dicky-column-photo img { min-height: auto; height: auto; max-height: 520px; }
.dicky-column-head { min-height: auto; display: block; }
.dicky-column-article { column-count: 1; column-gap: 0; column-rule: none; } }
@media (max-width: 640px) { .dicky-column-page { padding: 18px 12px 34px; }
.dicky-column-title { font-size: 40px; line-height: 1.05; }
.dicky-column-sub { font-size: 18px; line-height: 1.65; }
.dicky-column-introfill { font-size: 17px; line-height: 1.8; }
.dicky-column-meta { font-size: 12px; gap: 10px; }
.dicky-column-quote { font-size: 21px; line-height: 1.6; padding-left: 16px; margin-bottom: 24px; }
.dicky-column-article p { font-size: 18px; line-height: 1.82; text-align: left; }
.dicky-column-article p:first-child::first-letter { font-size: 68px; padding-right: 8px; padding-top: 5px; }
.dicky-column-midtitle { font-size: 24px; margin: 0 0 16px; }
.dicky-column-end { font-size: 13px; } }
Koninklijke column
Koning Dicky schrijft over tradities, nationale trots en een samenleving die volgens hem steeds verder van haar eigen fundament verwijderd raakt.
In deze beschouwing kijkt Koning Dicky met scherpe blik naar een land dat volgens hem steeds sneller afstand neemt van zijn eigen geschiedenis, gebruiken en vanzelfsprekendheden. Wat ooit met trots werd gedragen, lijkt nu steeds vaker onderwerp van twijfel, schaamte of afbraak. Daarmee ontstaat volgens hem een samenleving die niet sterker wordt, maar juist onzekerder, voorzichtiger en vervreemder van zichzelf.
Nederland is een wonderlijk land geworden. Een land waar men dag en nacht spreekt over racisme, uitsluiting en zogenaamde gevoeligheden, maar intussen blind lijkt voor de groeiende minachting richting de eigen bevolking, de eigen cultuur en de eigen tradities. Alles wat van hier is, moet tegenwoordig met schaamte worden bekeken. Alles wat van buiten komt, moet met applaus worden ontvangen. En wie dat patroon benoemt, krijgt direct een etiket opgeplakt.
Jarenlang hoorde ik hetzelfde refrein. Zwarte Piet moest verdwijnen. Oude helden moesten van hun sokkel. De nationale geschiedenis moest vooral worden verteld als een aaneenschakeling van schuld en schande. Zelfs de koning meende excuses te moeten maken voor gebeurtenissen uit een verleden waar de gewone Nederlander van vandaag niets mee van doen heeft. Het kon blijkbaar niet vernederender. De boodschap was duidelijk. Uw verleden deugt niet, uw tradities deugen niet, uw trots deugt niet. U moet buigen, slikken en zwijgen.
Maar ondertussen zie ik iets anders gebeuren. De gewone Nederlander moet steeds vaker op eieren lopen in eigen land. Eigen feesten worden afgezwakt, aangepast of verdacht gemaakt. Eigen normen moeten wijken, want overal moet rekening mee worden gehouden, behalve met de mensen die het land hebben opgebouwd. De meerderheid moet voortdurend begrip tonen, ruimte maken en schuld voelen. En dat alles onder het mom van beschaving.
Gisteren keek ik vanuit mijn troon naar de TV. Wij hebben IPTV en daarin zapte ik langs de mapjes en zag ik weer hoe ver die krankzinnigheid inmiddels is doorgeschoten. Zo stuitte ik op een aparte map genaamd: “Black entertainment”. Een map met films waarin Bokalanders de hoofdrol spelen. Men zegt dat onderscheid maken verkeerd is, maar doet de hele dag niets anders. Wat zou er gezegt worden als er een mapje genaamd: “White entertainment” kwam? Juist.
Hier op Dickyland hebben wij geen huichelarij. Wij weten dat een land alleen kan bestaan als het grenzen stelt, zijn cultuur bewaakt en zijn eigen mensen op de eerste plaats zet. Niet uit haat tegen een ander, maar uit liefde voor wat van ons is. Dat verschil schijnt men in Nederland niet meer te begrijpen.
Koning Dicky ✦
Lees het volledige bericht