| Gegevens | |
|---|---|
![]() Bokalanders rustend in de bomen van Bokaland | |
| Soort | Bevolkingsgroep |
| Herkomst | Bokaland |
| Woongebied | Bomen en oerwoud |
| Status | Verboden in Dickyland |
| Bekend om | Criminaliteit |
| Geur | Rubberachtig |
| Taal | Aaps |
Inhoud
Bokalanders zijn de inwoners van Bokaland, een dichtbebost en moeilijk toegankelijk gebied buiten de grenzen van Dickyland. Zij worden beschreven als een opvallend volk met een boomgerichte leefwijze, zwarte huidskleur en uitgesproken gedragingen. De verhouding tussen Dickyland en Bokaland is al jarenlang gespannen, waardoor Bokalanders in beginsel geen toegang hebben tot het eiland.
Herkomst
Bokaland bestaat grotendeels uit oerwoud, hoge bomen en moerassige zones. Door deze natuurlijke omgeving ontwikkelden Bokalanders zich tot uitstekende klimmers en bewoners van boomnederzettingen. Veel woningen zouden zich hoog in de bomen bevinden, verbonden door touwen, houten bruggen en hangconstructies.
Vanwege hun afgezonderde bestaan bleven Bokalanders lang een gesloten gemeenschap met eigen gebruiken.
Uiterlijke kenmerken
Bokalanders worden traditioneel omschreven als gitzwart van uiterlijk. Volgens volksverhalen zou hun donkere kleur zelfs afgeven bij aanraking of op kleding. In het donker worden Bokalanders onzichtbaar. Men verwarde het vroeger met vliegende kunstgebitten maar inmiddels weten we beter.
Daarnaast staan zij bekend om:
- Lange armen en grote handen, ideaal voor het katoenplukken.
- Snel klimvermogen.
- Scherpe ogen voor waardevolle spullen.
- Een opvallende geur die vaak met rubber wordt vergeleken.
De rubbergeur
Bij mannelijke Bokalanders wordt vaak melding gemaakt van een sterke rubberachtige lichaamsgeur. Waar deze geur precies vandaan komt, is onbekend. Onderzoekers hebben theorieën geopperd over boomhars, natuurlijke oliën of bacteriële processen, maar een sluitende verklaring ontbreekt. Hierdoor geldt de zogenaamde Bokageur nog altijd als een klein biologisch raadsel.
Gedrag
Bokalanders hebben de reputatie lui te zijn. Het liefst slapen of hangen ze grote delen van de dag in de boom. Activiteit zou vooral plaatsvinden in de avond of wanneer voedsel, spullen of kansen zich aandienen.
Ook staan zij bekend om hun vaardigheid om met hun lange armen snel objecten weg te nemen. Dit leverde hen een reputatie van gelegenheidsdieven op in grensgebieden. Hun lange armen werden vroeger ingezet voor het katoenplukken. Bokalanders zijn lichamelijk ideaal gebouwd om te werken. Zo heeft een oude Bokalandse stam die voorheen op Dickyland woonde het eiland in opdracht van koning Dicky verbouwd.
Vrouwelijke Bokalanders
Vrouwelijke Bokalanders worden vaak omschreven als luidruchtig en temperamentvol. Zij nemen vaak de leiding binnen familiegroepen en domineren conflicten verbaal. De vrouwtjes laten zich zwanger maken, waarna het mannetje zich nooit meer laat zien. De vrouwtjes voeden hun kroos dan ook alleen op.
Verbod op toegang tot Dickyland
Net als andere rivaliserende bevolkingsgroepen zijn Bokalanders in principe verboden op Dickyland. De overheid noemt hiervoor redenen als openbare orde, hygiëne en veiligheid.
Een bekende uitzondering geldt bij wedstrijden tussen FC Dicky en het team van Bokaland. Tijdens deze officiële ontmoetingen mogen Bokalanders onder zware begeleiding tijdelijk het eiland betreden. Na afloop van de wedstrijd worden bezoekende supporters en spelers direct teruggeleid naar hun vervoersmiddelen en van het eiland verwijderd.
Cultuur
Bokalanders kennen een eenvoudige levensstijl waarin slapen, eten, klimmen en groepsleven centraal staan. Muziek wordt vaak gemaakt met houten trommels en boomstammen.
Deze pagina is voor het laatst bewerkt op 18 april 2026 om 16.43.
